Over Lowie

Ik vraag me graag dingen af. Hoe komt het dat? Waarom doet iedereen dit zo? hmm, kan het ook anders? Ik kleur graag buiten de lijntjes. Dat maakte me ook een goede leerkracht. Ik wil het gedrag van kinderen doorzien en snappen waarom het sommige kinderen niet lukt en andere wel. Die houding heb ik nog altijd: kijken, vragen stellen en op onderzoek gaan.

Ook in mijn eigen leven heb ik ontdekt, dat wat ik denk niet altijd overeenkomt met wat er werkelijk gebeurt.

Ik val op mannen. Daar hebben maar weinig mensen mij ooit rechtstreeks iets vervelends over gezegd. Toch voelde het meteen persoonlijk als iemand het woord ‘homo’ door de ruimte slingerde. Het ging niet over mij, maar zo kwam het wel binnen. Ik vond het zelf nog niet helemaal oké dat ik op mannen viel. Zo’n woord raakte precies die plek.

Dat maakte uit de kast komen in mijn hoofd een dingetje. Het vertellen was eerst moeilijk, maar daarna was het eigenlijk heel gewoon. De mensen om mij heen accepteerden me. Daarna is het in mijn beleving nooit meer een onderwerp geweest. Het is wat het is.

Ik voelde me anders, maar dat betekende niet dat ik er niet bij hoorde. Ik hoefde me niet te verstoppen of anders voor te doen. Daar komt de naam Anders ∞ gewoon bij Lowie vandaan. Voor mij gaat dat over jezelf mogen zijn. En wat is ‘gewoon’ eigenlijk? Ben jezelf, er zijn al anderen genoeg!

Die ervaring neem ik mee in mijn werk. Soms blijven we even bij een zin die je uitspreekt. Wat hoor je jezelf zeggen? Wat doet dat met je? Ik weet hoe je iets over jezelf kunt gaan geloven en hoe verrassend het kan zijn om te onderzoeken of dat verhaal wel klopt.

Van het onderwijs naar mijn praktijk

Ik werkte 24 jaar in het basisonderwijs. Als leerkracht ging ik vaak op mijn gevoel af, ook als dat betekende dat ik links of rechts ging waar de gebruikelijke route rechtdoor liep. Ik voerde veel gesprekken met kinderen. Wat hield hen bezig? Wat hadden ze nodig? Ik wilde weten wat er speelde en keek van daaruit verder.

Mijn pedagogische kant kreeg ook vorm in mijn werk als vertrouwenspersoon en Rots en Water trainer. Ondertussen bleef ik zelf leren. Door therapie, persoonlijke ontwikkeling en lichaamswerk ontdekte ik meer over mezelf. Soms begreep ik iets met mijn hoofd, maar had ik nog tijd nodig om te voelen wat het voor mij betekende.

In 2023 volgde ik in Den Haag de opleiding tot ZIJNScoach. In 2025 ging ik verder bij Instituut Orshof in België.

Mijn werk, opleidingen en eigen leven hebben me gebracht waar ik nu ben. Ik wil mensen begeleiden op een stukje van hun levenspad. Luisteren, doorvragen en samen kijken naar wat aandacht vraagt. Er mag twijfel zijn, je hoeft niet alles te weten. En we mogen ook lachen. Dat doe ik zelf graag.

En verder ben ik ook gewoon Lowie

Muziek hoort bij mijn leven. Ik zing, fluit, drum en zet graag muziek op. Ook ben ik lid van de harmonie. Daar maken we samen muziek en geven we mooie concerten. Soms voel je de klanken door je lijf en raakt een muziekstuk je zonder dat je precies weet waarom.

Maar we staan ook samen klaar voor de club. Papier laden voor het algemeen nut, het gebouw onderhouden of samen op concertreis: het hoort er allemaal bij. Je ontmoet elkaar, steekt samen de handen uit de mouwen, lacht en soms huil je ook met elkaar. Ik vind het fijn om onderdeel te zijn van dat geheel. Je draagt allemaal iets bij, kunt op elkaar rekenen en maakt samen iets mogelijk. Daar zit voor mij veel plezier in.

Daarnaast sleutel ik graag aan mijn oldtimers, samen met een vriend die me leert hoe zo’n machtig apparaat uit de vorige eeuw werkt. Ik leer elke keer iets nieuws en leer mijn eigen barrel steeds beter kennen. Door te kijken, te proberen en samen te overleggen, ontstaan er ideeën. Soms krijg je ineens die ingeving waardoor de boel weer gaat lopen. En die geur van olie en benzine… dat doet iets.

Als hij dan weer loopt, voel ik me machtig. Heb ik dat zelf gedaan?